تبليغاتX

من + تو = 0
اميد

 ازساعت متنفرم از اين اختراع غريب بشر !!!

كه مدام جاي خالي حضورت را به رخ دلتنگي هاي تنهاييم مي كشد . . .

از چيزي به نام زمان !!!

كه  جز سايه هاي غمگين عقربه ها را كه به دنبال هم ميدوند به دنبال نخواهد داشت .

نمي دانم . . . !!!

برايم عجيب است كه به دنبال چه چيز اين چنين در پي هم روانند . . . !‌!!

جالب است :

زمانی که این چنین من و تو به دنبال هم میدویدیم چیزی جز جدایی . تنهایی . حسرت را

برایمان به همراه نداشت و حالا این عقربه ها به دنبال چه چیز اینگونه در تلاطمند  . . . !!!!

اين چه حسي است !!!

شاید اين همان حس نهفته در وجود من باشد که حتی در نبودت باز نمي ايستد . . . !!!

اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي غريبي است

                                                غمي نيست همين انتظار رسيدن شب برايم كافيست

           

 باز روحم هوس روي پريروي تو كرد

ميل پرواز در آفاق سر كوي تو كرد

باز روحم نيمه شب ديوانه شد

ياد زنجير . پريشاني گيسوي تو كرد

باز روحم قفس تن را شكست

پر زد و ياد پرستوي تو كرد

خفته در بستر گل شبنم صبح سحري

عطر گلها همه را عطر تن و موي تو كرد

سير آفاق نمودم بي تن خسته خويش

اين اگر كرد فقط جذبه جادوي چشم تو كرد

      

سکوتم را به باران هديه کردم 

                                  تمام زندگي را گريه کردم

                                                             نبودي در فراق شانه هايت 

                                                                                    به هر خاکي رسيدم تکيه کردم.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت 11:27  توسط tookashakiba  | 

 

در اين آشفته بازار زندگي من تنها ترين تنهام كاش مي شد جايي باشم دور از همه دور از

هر حرف و حديثي . . .

تا توانستم به همه اعتماد كردم و ديگران از اعتماد من سوء استفاده كردن پس دیگر

نمیتوان به کسی اعتماد کرد . . .

ديگر نمي دانم چه بايد بگویم دلم مي خواهد مي توانستم برگردم به گذشته همه چيز را

از اول درست ميكردم به هركسی اعتماد نمی کردم . . .  كاش مي توانستم . . .

كاش جایی برای اعتماد باقی  مي ماند تا بتوانم حرفهايي كه در قلب خسته ام نگه داشتم ام

را بگویم . . .  ديگرتحملی برای سنگيني درد و رنج باقی نمانده است .

ديگر حتي گريه هم آرامم نمي كند مي خواهم فقط تنها باشم . . .

تنها چون هيچ گوشي در اين دنيا پر از دروغ و نيرنگ لايق شنيدن صداي قلب خسته من 

را ندارد . . . گوشی برای شنیدن حقایق نيست.

مگر من چه كردم كه با من اين طوري رفتار مي كني خداي من  . . . ! باور كن ! 

ديگر تحمل ندارم ديگر نمي توانم در این دنياي پر از فريب زنده باشم  زندگی کنم

شاهد از بین رفتن تندیس هایی باشم که زمانی برای آن جان خود را فدا میکردیم  . . .

خداوندا ما را چه شده . . . ؟ مگر غیراز این است که ما اشرف مخلوقاتیم . . . ! ! !

پس آن تفکر برتر را چه شده . . . !!!!

خداوندا مرا دریاب که بیش از هر زمان دیگری نیازمند یاری توام . . .

خداوندا . . . كمكم كن . . . خدايا . . . مرا دریاب  . . . مرا دریاب . . .

 

     

 

 

من پذیرفتم شکست خویش را

 

پندهای عقل دور اندیش را

 

من پذیرفتم که عشق افسانه است

 

این دل درد آشنا دیوانه است

 

میروم از رفتن من باش شاد

 

ازعذاب دیدنم آزاد باش

 

گر چه تو زودتر از من رفته ای 

 

آرزو دارم ولی عاشق شوی

 

آرزو دارم بفهمی درد را

 

تلخی برخوردهای سرد را

 

          

 

 هرز نکن ثانیه های قفس را

                                            شتاب کن . . . !

 ناب ترین لحظه من که بسی خوشایند تر از پرواز است .

                                                  رویای پرواز با تو است . . . !

 بیا در رویا غرق شویم .

  

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت 13:22  توسط tookashakiba  | 

حق با توست که می خندی. همیشه حق با توست!

دیروز حق با تو بود و همین حالا هم حق با توست. . .

اما فردا حق با کیست؟

 با آنکه تردید می کند یا آنکه می خندد هنوز؟

 در سکوت من خیره نشو. سکوتم هیولای ترسناکی است که در

چشمهای خیره ، خیره می شود.

به چشم های من نگاه کن. من با چشم های تو حرف می زنم .

 و تو سعی کن که با چشم هایت بخندی. زیرا که من به دهان هیچ کسی

اعتماد ندارم.

 و تو در چشمانت راه می روی، می دوی و می ایستی و باز هم می

خندی ...

خنده هایت گواه این است که هرگز وجودت شنیده های مرا هرگز نشنیده

و خنده هایت گواه این است که گویی هرگز حلقه های اشک مرا ندیده

خنده هایت ..........................  گویی هرگز ..............

             

يک روز مي آيي آري٬ قلبم گواه همين است

اي عشق سامانمان ده٬ احساسمان آتشين است

در روز آدينه بنگر٬ هر ذره در انتظار است

ما حلقه انتظاريم عشق تو اما نگين است

هر روز دشت شقايق٬ در دور دست تو جان داد

درد فراق تو اي سبز٬ درد تمام زمين است

نام تو درمان غمهاست

اي آخرين فصل رويش٬ ياد تو زيباترين است

هر روز را با بهانه دل پشت سر مي گذارد

بي لطف ياد تو اين دل٬ تنهاست تنهاترين است

هر صبح هنگام والفجر٬ وقت طلوع سپيده

تو مي درخشي چه زيبا خورشيد گوياي اين است
 

     

 

 بعد از اين هيچ دلي مثل دلم  تنها نيست

                                           خسته تر از دل من باز در اين دنيانيست

باز بايد بنويسيم به خدا

                               اي مردم

                                           مثل من هيچکسي هيچکسي

                                                                               
تنها نيست

 

 

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم خرداد 1387ساعت 22:16  توسط tookashakiba  | 

گر دنيا به فرمانم شود ، امروز هزاران شمع آبي با هزاران شعله قرمز براي تو مي افروزم و خود

 

 اما ... در جشن تو به جاي هر چه پروانه ... هزاران بار مي سوزم ... ققنوس وار !!! تا شايد باور

 

 کني صادقانه دوستت داشتم

 

 

   

 

 

 گريه كنم يا نكنم

آخر ماجرا رسيد

گريه كنم يا نكنم

قصه به انتها رسيد

تو مي روي و آينه

پر مي شود از بي كسي

از من سفر مي كني و

به مرگ قصه مي رسي

ببين كه آب مي شود

قطره به قطره قلب من

مرگ من و قصه ماست

فاجعه جدا شدن

تو جامه دان پر مي كني

من خالي از جان مي شوم

يك لحظه در چشمم ببين

ببين چه ويران مي شوم

بعد از تو با من چه كنم؟

با من بي پناه من؟

كجاي شب پنهان شوم؟

كجاي اين عاشق شكن؟

تو مي روي و جان من

گور ترنم مي شود

خورشيدكي كه داشتم

در شب من گم مي شود

چيزي نگو به آينه

با رازقي حرفي نزن

براي بار آخرين

تنها نگاهي كن به من

گریه کنم یا نکنم

 

                

 

گفتي كه از تو گفتن،يعني نفس كشيدن

از خود گذشتن من،يعني به خود رسيدن

قلبمو عادت بده به عاشقانه مردن

از عشق زنده بودن،از عشق جون سپردن!

  

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم اسفند 1386ساعت 10:50  توسط tookashakiba  | 

  

      

 من امشب از دو بیتی از غزل از گریه سرشارم

سرم را میگذارم باز هم بر شانه ی تارم

پری های خیالم ناگهان در رقص می آیند

که تو شعر مجسم باز می آیی به دیدارم

دو زانو می نشینی روی زیر اندازی از چشمم

نگاهم می کند چشمی که عمری کرد انکارم

دل من گرچه چشم زخمی اسفندیار آخر

مگر من می توانم ز نگاهت دست بردارم

تو خواهی رفت و خواهم ماند با شعر و دو تار ـ اما

به دندان پشت دستم می نویسم :

               دوستت دارم  

 

  

 رفتم از شهر خدا ستاره چیدم واسه تو

تو ستارمو سوزوندی آخرش گفتی برو

ای دلت بسوزه میرم تو اسیر دلتی

 

کاش می دونستی عزیزم اون ستاره خودتی

 

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم مرداد 1386ساعت 11:50  توسط tookashakiba  | 

 

عاشقم من درد را فهميده ام

ناله ي شبگرد را فهميده ام

در خزان ديده ات اي نازنين

شعله هاي زرد را فهميده ام

در زمستان بي حضور گرم تو

معني دست هاي سرد را فهميده ام

كوفته شد اين دل زدرد بي كسي

معني نامرد را فهميده ام

مي كنم با قطره اشكي من وداع

عاشقم من درد را فهميده ام

 

خزان

 

گر چه دورم ز ديدارت

                         دليل بر بي وفايي نيست

وفا ان است كه نامت را

                              هميشه زير لب دارم

                                                                                               توكا

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم بهمن 1385ساعت 21:4  توسط tookashakiba  | 

 

عزيزم :

         به خدا سوگند عزيزم : به خدا سوگند  جز نام تو بر لب نيارم هرگز

جز نام تو بر لب نيارم هرگز  

                                                                             توكا
+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 18:52  توسط tookashakiba  | 

                         زمستان . دي ... 

سردم است

بر روي قلبي فسرده ام

ها كن :

ببين . ببين چگونه معجزه نفس هايت

مرا مي شكفد

من محجوبانه . به تو مي انديشم و مي بالم

و شب هنگام

چون شعله اي 

از يك هوس مي ميرم

                                                    توكا

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 18:39  توسط tookashakiba  | 

tooka : parandeye mohajerگمان نمیکردم پرنده ای باشی

در آسمان رها

                          که عاشقانه بر می خیزد و میخواند

پرنده ای در قفس

                            که آزاد آزاد است

همچون من

                                                             توکا

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 18:12  توسط tookashakiba  | 

                                        http://www.vosogh.blogsky.com/ 

میدونم خطا نکردم میدونم

میدونم وفا نکردی میدونم

میدونم دلم شکست خوب میدونم

خاطراتت داره داغون میکنه

غم و غصت داره ویرون میکنه

اخه تنهایی یه درده عزیزم

وداع کردنت یه مرگه عزیزم

میدونم چشمام دیگه اشک نداره

میدونم دلت برام جا نداره

میدونم تنها شدم تو ادما

حتی عشقم دیگه معنا نداره

یادته برام میمردی یادته

یادته با هم میخوندیم یادته

یادته تو شبای بارونی

تو مي گفتی عشقمون اخر نداره

                                                                            امیر

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 11:3  توسط tookashakiba  | 

                           به نام مقدست قسم شروع هر كاري با نام توست

                    به نام مقدست قسم

     شروع هر کار با یاد تو و پایانش به خواست تو باشد

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم دی 1385ساعت 15:20  توسط tookashakiba  | 

 

JavaScript Codes JavaScript Codes