و کدامین جمعه پا در رکاب خواهد کرد

و تو می دانی که قیامت جمعه خواهد بود

و کدامین جمعه سفره دعای ندبه را جمع کرده

و در محضرش زانو خواهیم زد

                                                                         به امید آن روز . . .

باز دلم صحن و سرا گشته است

کفتر گنبد طلا گشته است

به شوق آن دلبر خوش رو روم

زیارت ضامن آهو روم

تیر دگر نمانده در ترکشم

به هر قدم پیاله ای سر کشم

مرا ببخش دائم الخرابم

پیاله چشم و اشک شد شرابم

امام من قبله ایران شده

قسمت من حج فقیران شده

ز آتش عشق به تاب و تبم

ذکر غریب الغربا بر لبم

وای بر آن کس که رضا ندارد

شه نبود آنکه گدا ندارد

گدا منم شاه تویی یا رضا

اجر زیارت همه با رضا

به عشق تو پرورده دایه ام

شاه خراسان به تو همسایه ام 

آنانکه در جوار رضا آرمیده اند

                                           کفران نعمت است بهشت آرزو کنند