بعد ميبيني كه كس ديگه اي هم حسش كرده لذت مي بري .

هميشه نسبت به دست ها  و نگاه ها حس خاصي داشتم . . . ! ! !

 شايد هر كسي برای  شناخت آدمها راهي داره. . . يكي قيافه .  . . يكي بو . . . !!!

ولی برای این که بتونم یه حس قشنگ حس کنم چشم ها و دست ها همیشه برای من یه حس خاص به

همراه داشتن حسی که تو زندگی آدما یه بار بیشتر به وجود نمیاد . . .

اگه اون روز دستم شکسته بود من نمیتونستم دست تو رو لمس کنم هیچ وقت (( چشم تو چشم ))

نمیشدیم من مجبور نمیشدم به چشمای تو نگاه کنم تا اون چشمای مشکی نافذ تا عمق وجود من پیش

 بره قلبم به لرزه در بیاره . . .

از اون روز به بعد دوست داشتم هر چی آدم چشم مشکی رو زمین هست کور کنم میدونی چرا ؟؟

می دونی هر وقت که یادم میاد (( چشمای منم شبیه چشمای توئه )) چه حالی بهم دست میده ؟ ؟ ؟ ؟

مطمئن باش و برو

ياد گرفتم به خاطر کسي که دوسش دارم بايد دروغ بگم.

ياد گرفتم هيچ وقت هيچ کس ارزش شکستن غرورم نداره.

ياد گرفتم تو زندگيم به اون که بفهمم چقدر دوستم داره هر روز دلشو به بهونه اي بشکنم.

ياد گرفتم گريه هاي هيچ کس رو باور نکنم.

ياد گرفتم بهش هيچ وقت فرصت جبران ندم.

ياد گرفتم هر روز دم از عاشقي بزنم ولي خودم عاشق نباشم .

یاد گرفتم به کسی اعتماد نکنم .

یاد گرفتم که باید با تنهایی خودم باشم کسی به خلوتم راه ندم .

یاد گرفتم زندگی یه مسیر مستقیم که باید تنها بدون تو تا آخرش برم .

یاد گرفتم که خیلی راحت بگم . . . نه . . . نه . . . نه . . .

حالا

بر جاده های تهی

چه می گذرد ؟

حالا که آبها رفته اند

عبورها رفته اند

و احساسها و اشکها و مشاهده را

و قدم ها و گامهای مکاشفه را

برای ابد

به عدم برده اند

اگر چه مقصد دریا بود

اگر چه راه بی انتها بود

اگر چه آرزوها تو بودی

حالا

بر جاده های تهی

جز هیچ

جز هیچی از همه چیز . . .

دیدگان تو در قاب اندوه سرد و خاموش خفته بودند

زودتر از تو ناگفته ها را با زبان نگاه گفته بودند

از من و هرچه در من نهان بود می رمیدی می رهیدی

یادم آمد که روزی در این راه ناشکیبا مرا در پی خویش می کشیدی