من + تو = 0

X

من + تو = 0

من + تو = 0

اميد

	بیگانه تر از خود
خاموش مي شوم و مكث مي كنم و تو آه مي كشي من گريه مي كنم ، ديوانه مي شوم . تو روي دفترم ، يك قلب مي كشي ، يك راه مي كشي ، من روي راه تو صد اشك مي چكم . تو قهر مي كني و يك ماه مي كشي ! من روي ماه نقش تو را مي كشم ! تو ناز مي كني آرام مي شوم . تو بامداد سبز آغاز مي كني ، يك را مي كشي ، يك عالمه فلوت پر آهنگ مي كشي . من سنگ مي كشم ، با چهره سياه تصويري از خودم دلتنگ مي كشم ، ... بي رنگ مي شوم . چون سنگ مي شوم آزرده مي شوم از دوري تو باز افسرده مي شودم . چه قدر دوست داشتم دل تنگي هاي اين روز را با تو تقسيم مي كردم . يا كسي بود براي درد و دل كردن . . . بماند ! آنقدر فاصله ها زياد شده كه هر چه قدر فرياد مي زنم ! ! ! گويا صدايم را نه تو مي شنوي و نه هيچ كس ديگر . . . *بارها شکست دل اما دلی دارم هنوز* *وای بر دل آرزوی باطلی دارم هنوز* *روح و جانم را بردند ماهرویان سنگ دل* *وز پی دل میروم کین نیست آرامم هنوز* *بار اول را دلم گفت بیا من پی او* *رفتم و در طمع عشق روانم هنوز* *عشق اول در پی فرهاد خود در بیستون* *تیشه ای انداختم کانجاست فرهادم هنوز* *آن هنگام که عکس ماه* *بر برکه کوچک دلم افتاد* *ای کاش دلم طوفانی از باران میشد* *و ماه در آن غوطه میخورد*
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387ساعت 1:35 توسط tookashakiba \|

JavaScript Codes JavaScript Codes