بی تو چقدر تنهام در گریز از این همه نا باوری.

بی تو چقدر تنهام وقتی نیستی تا سر بر شانه ات بگذارم و با تو از این همه تنهایی سخن

بگویم.

بی تو چقدر تنهام وقتی این همه خسته از جاده های دور می رسم و تو نیستی تا دری به

رویم بگشایی.

بی تو چقدر تنهام وقتی برای غزلهای من نیستی .

بی تو چقدر تنهام وقتی آبی تو نیست تا بال و پری تازه کنم تا هوای تازه ی چشمهانت را

بنوشم تا در ساحل مهربان دستانت کمی بیاسایم.

بی تو چقدر تنهام وقتی از همه چیز خسته به تو پناه می آورم و تو نیستی تا تلخی این

همه غربت را از من بگیری.

بی تو چقدر تنهام وقتی نیستی تا از هرم نفسهایت گرمم کنی و مرا از این همه زمهریر

نامردمی بگیری.

بی تو چقدر تنهام ای الهه ی ناز من.

بی تو چقدر ناگریزم ای پناه بی پناهیهای من.

بی تو چقدر تنهام ای مهربان تا همیشه ی من.

بی تو چقدر تنهام.......................

چقدر تنهام....................