من + تو = 0

X

من + تو = 0

من + تو = 0

اميد

	بي تو مگر ميشود
(( ساقیا آمدن عید مبارک بادا )) بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش است در صحن چمن روی دل افروز خوش است ای دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست خوش باش ز دی مگو که امروز خوش است
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند 1385ساعت 0:11 توسط tookashakiba \|

	اربعین حسینی تسلیت
امان ای دل به کربلا . . . بعد از سالیان سال . . . باز هم چهل روز گذشت . . . امام زمان ( ع ) خطاب به امام حسين ( ع ) : (( فلئن اخرتني الدهور و عاقني عن نصرك و . . . فلا ندبنك صباحا و مسائا و لا بكين لك بدل الدموع دما )) اگر زمانه مرا به تاخير انداخت و مقدرات الهي مرا از ياري تو بازداشت و . . . صبح و شام بر تو گريه ميكنم و به جاي اشك براي تو خون گريه ميكنم .
+ نوشته شده در جمعه هجدهم اسفند 1385ساعت 16:8 توسط tookashakiba \|

	اندوه جاودانه
باور ندارم که تو از پیش من رفته ای کلمات هرگز قادر نخواهند بود تا از احساس من نسبت به تو سخن گویند کلمات هرگز نمی توانند از حال من در فراق تو بنویسند باور ندارم که تو با من نیستی در بی تو بودن دل بی قرارم با واژه ی اشک و اندوه گره خورده است مرا ببین؛ ببین که چگونه زیر سنگ قبر جدایی ودوری و فراق تو؛همه ی وجودم شکسته است خدایا؛چگونه ساختن با این اندوه جاودانه رابه من بیاموز؛ چگونه سوختن را نیک میدانم كاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه فردا نبود كاش بودي تا براي قلب من زندگي اين گونه بي معنا نبود كاش بودي تا لبان سرد من قصه گوي غصه غم ها نبود كاش بودي تا نگاه خسته ام بي خبر از موج و از دريا نبود كاش بودي تا دور دست عاشقم غافل از لمس گل مينا نبود كاش بودي تا زمستان دلم اين چنين پر سوز و پر سرما نبود كاش بودي تا فقط باور كني بعد تو اين زندگي زيبا نبود جز نقش تو در نظر نيامد ما را جز كوي تو رهگذر نيامد ما را خواب ار چه خوش آمد همه را در عهدت حقا كه به چشم در نيامد ما را
+ نوشته شده در جمعه هجدهم اسفند 1385ساعت 14:57 توسط tookashakiba \|

	آسمان چشم من
خوش به حال آسمون که هر وقت دلش بگیره بی بهونه می باره . . . به کسی توجه نمیکنه از کسی خجالت نمیکشه می باره . . . اینقدر می باره تا آبی شه آفتابی شه . . . ! ! ! کاش . . . کاش میشد مثل آسمون بود . . . کاش میشد وقتی دلت گرفت اونقدر بباری تا بالاخره آفتابی شی . . . بعدش هم انگار نه انگار که بارشی بوده . . . انگار نه انگار که غمی بوده همه چیز فراموشت بشه . . . ! ! ! من همين جا به دلش بند شدم زير آن سقف بلند لب رودي كه به ژرفاي خيال مي ريزد پاي آن سرو تهي در بر باد خنك كز نفس شاخه گلي بر خيزد يادم آمد روي آن كوه و دشت نفسي رو به چمن ها مي كرد خبر آمدن دلكش آهو ها را به سكوت تپش قلب شقايق ها داد به تماشاي خراميدن كبك من شنيدم آن دم شر شر آب زلالي به شقايق ها گفت از خراميدن آهو در دشت مبادا كه گزندي به تو و چشم سياهت برسد اينك من به دور از اويم پر ز درد و وحشت تك و تنها و غريب زير شاخه ساري مي ترسم كه مبادا بي او از خراميدن آهو در دشت گزندي به من و چشم سياهم برسد اي غم اگر چه عهد تو بشكستم ام به مي نازم تو را كه به سر پيمان نشسته اي اي اشك هر چه ريزمت از ديده زير پا بينم كه باز بر سر مژگان نشسته اي
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم اسفند 1385ساعت 13:22 توسط tookashakiba \|

	سوداي تو
مهربونم: کاش میدانستی چه دردی در این صدا زدن ها نهفته کاش می دیدی تمام اشتیاق و حسرتی که در پشت خیسی چشمانم مات و مبهم به زنجیر کشیده شده داغی اشکهایم گرمی نگاهت را بر گونه هایم حمل می کنند دلم تنگ است دلم برایت تنگ است دلم برای با تو بودن تنگ است میدانی....دلم برای حرف هایت درد دلهایت برای نوازش هایت ... دلم بدجوری برایت تنگ شده اشتیاق تلخ تمام وجودم را در بر گرفته.... لبانش مي لرزيد از تكرار يك حادثه گلويش خشك بود از بودن با او اما نرفت ماند و گريست گريست بر حماقت بي پايانش بر ان خنده هاي تلخ و سياهش فقط يك كلام گفت : من اماده ام ... سوداي تو از سرم به در مي نرود نقشت ز برابر نظر مي نرود افسوس كه در پاي تو اي سرو روان سر مي رود و بي تو به سر نميرود
+ نوشته شده در یکشنبه ششم اسفند 1385ساعت 20:9 توسط tookashakiba \|

	کیمیا
وقتی دلت میگیره . . . وقتی دلت اواره میشه . . . وقتی سر پناهی نداری . . . وقتی تمام راه ها بسته شده . . . وقتی غم مونس تنهایی میشه . . . وقتی میفهمی که دنیا با همه ی قشنگیهاش واسه تو جهنمه . . . وقتی میفهمی که دنیا با همه ی دیدنیاي زود گذرش فقط یه فیلم بوده و زندگی تو سناریو خودتم بازیگرش . . . وقتی چشمات پر اشک میشه دنبال یه شونه ی مهربون میگردی برای گریه کردن ولی شونه ای نیست . . . وقتی چشماتو میبندی و مرگ ارزو میکنی . . . به نظرت زنده بودن درسته . . . ؟ به نظرت نفس کشیدن درسته . . . ؟ به نظرت میشه . . . ؟ دست تقدیر این زمانم کرده هم رنگ خزان پشت سر پلها شکسته پیش رو نقش سراب هوشیار افتاده مستی در خرافات خرابی مهربانی کیمیا شد مردی دیریست مرده سر فرازی را چه داند سر به زیری سر سپرده میروم دلمردگی ها رو ز سر بیرون کنم گر فلک با من نسازد چرخ را وارون کنم به کلام ناهماهنگ جدایی خط کشم در سرود افرینش نغمه ای موزون کنم در دو روز عمر خود بسیار دلمرده شدم بس ملامت ها کزین نا مردمان بشنیده ام سر دهم در گوش جانم موی همرنگ شبانم بسکه عمر رفته بر خاکستر غم چیده ام زین سبب گردی ز خود خاکستر پاشیده ام گر بمانم یا نمانم بنده ی تنهای زمانم شمع داني كه دم مرگ به پروانه چه گفت گفت اي عاشق بيچاره فراموش شوي سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد گفت طولي نكشد تو نيز خاموش شوي
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم اسفند 1385ساعت 13:22 توسط tookashakiba \|

JavaScript Codes JavaScript Codes